Perfil de Pongpeera. . . Missing Day . . .FotosBlogListasMais Ferramentas Ajuda

Blog


30/10/2007

Edinbvrgh arrival

เครื่อง A-319 ลงจอดที่สนามบินด้วยความนุ่มนวล และมารยาทแบบอังกฤษ กัปตันจะขอบคุณลูกเรือทุกคน
เป็นสายการบินแรกที่ผมได้ยินกัปตันพูดขอบคุณลูกเรือนะเนี่ย
 
ผมถึงท่าอากาศยาน โทรบอกพ่อแม่ว่าเรียบร้อยแล้ว ปลอดภัยทุกอย่าง ของได้แล้ว และก็โทรหาน้องบางท่านที่ไทย
เล่นเกมไม่รอตรู - -
 
แล้วจะเข้าเมืองยังไงทีนี้ - -
 
เดินออกมานอกสนามบินแล้วก็หาทางเข้าเมืองจนได้...
Edinburgh Door-to-Door Shuttle service ไปคนเดียว ท่านละ 8ปอนด์
แพงกว่ารถแมล์หน่อย แต่สะดวกกว่าเยอะผมรับรอง
 
ผมเข้าไปถึงโรงแรมที่พักราวๆสิบโมงเช้า
และผมต้องรอจนถึงบ่ายสามกว่าจะเช็คอินได้ เลยซื้อชั่วโมงเนตทันที อาทิตย์ละ 15 ปอนด์
นั่งเล่นตรงลอบบี้ทันใด
แล้วก็ฉุกคิดได้ว่า หิวหว่ะ...
ผมเก็บของแล้วก็เดินพยายามดั้นด้นเข้าเมือง แต่ ฝนมันตกครับ ไม่เป็นไร อังกฤษนี่หว่า ไม่มีฝนสิแปลก
เดินๆไป กระเป๋ามันแปลกๆนะ
เวร ลืมปิดช่องโน๊ตบุ๊ค ต่ายห่า
ยังดีใส่ซองไว้เลยไม่เป็นอะไร แล้วผมก็เดินเข้าเมือง่อไปเพื่อไปหาอะไรกิน
เชื่อมั๊ย ผมแทบบ้า ไม่มีอะไรเลย ให้ตายสิ
เดินเข้าห้างไป ยังดีเจอร้านบาเกตต์ตามสั่ง เลยรอดตาย
สั่งไก่งวงรมควัน ไม่เอาสลัด แต่ เอาสลัดแปะไว้ข้างนอกแทน คนขายขำผมเลย 5555
มื้อแรก คอแห้งมากๆ ซื้อน้ำจาก Boots(ใครไปแนะนำครับ น้ำถูกครับ อิอิ ไปกี่ครั้งก็พึ่ง ไม่ก็ Mark&Spencer Food ครับ)
ยี่ห้อ Buxton ผมใช้ขวดเดียวยันวันกลับครับ อิอิ
 
แล้วผมก็เช็คอินจนได้ในที่สุด...
 
29/10/2007

Edinbvrgh เดินทาง

DSC_8337
 
กลับมาซักพัก คิดว่าคงถึงเวลาที่ต้องบันทึกความทรงจำซักที
 
วันก่อนออกเดินทาง ผมเริ่มกลัวนะ  กูจะรอดมั๊ยวะ...
มาถึงวันออกเดินทาง นั่งเล่นคอมทั้งวันเลยผม กะเอาคุ้มมั๊ง
ทุกอย่างเรียบร้อย ออกเดินทางสู่สนามบิน น้องผมไม่ไปส่ง อืม...
 
ผมเช็คอินเที่ยวบิน BA0010 Bangkok-London Heathrow ใช้เวลาเดินทางทั้งสิ้น 12ชั่วโมง
กำลังจะเข้าไปตม. ผมต้องกลั้นน้ำตา นี่ผมต้องอยู่คนเดียวจริงๆแล้วหรอเนี่ย.....
ผมไหว้ลาพ่อแม่ แล้วก็ก้าวเดินออกไปสู่โลกใบกว้างที่ผมตัดสินใจจะเดินทางออกไปหา โดยลำพัง...
 
ผมไปนั่งรอเครื่องออกที่เกท G5 เหงาดีจัง...
 
เครื่อง 747-400 เดินทางมาถึงพร้อมผู้โดยสารจากซิดนีย์ และบางส่วนที่กำลังจะเดินทางต่อไปยังสหราชอาณาจักร
ผมเดินขึ้นเครื่องแล้วนั่งลงข้างๆลุงป้าคู่หนึ่ง
 
ตอนบินเหนือพม่า ผมรู้สึกเหมือน กูกำลังจะตาย จริงๆ
เครื่องตกหลุมอากาศ คนข้างหน้ากรี๊ด
หลังจากนั้นสองชั่วโมงได้ ผมก็ได้นอนพักซักหน่อย เพราะอากาศเริ่มสงบ
นอนยาวเลยผม จนกระทั่งผมตื่นมาอีกทีก็อยู่แถวปากีสถานแล้ว
เครื่องสั่นอีกครั้ง...
ผมกลัวเครื่องบินหน่ะ 5555
 
นอนอีกซักพัก ตื่นมาอยู่เหนือทะเลแคสเปียน และนอน ตื่นมาอีกทีเหนือเยอรมนี และกินอาหารเช้า
เดินทางลงจอด ดีเลย์ 20 นาที
ผมเหงื่อเริ่มตก
 
Flight connection in 2 hours 15 minutes...
 
วิ่งลงมาไปต่อไฟลท์ทันที รุ่'เช้าของLHR คนช่างมากมายนัก
เครื่องไฟลท์ BA1438 London Heathrow - Edinburgh Intl. ออกเวลา 08:45  ตายห่า...ตกเครื่องแน่กู...
โทรหาพ่อ เริ่มกังวลอีกคน 5555
กว่าจะผ่านตรวจอะไรต่อมิอะไรมาได้ วิ่งไปที่เกท...
ไอ้...เครื่องยังไม่มาด้วยซ้ำ
สรป เครื่องไฟลท์ต่อไปของผม ดีเลย์ไปอีก 20 นาที...
กูจะรีบทำไมมมมม
 
นั่งต่อไป สำเนียงอังกฤษใต้ที่คุ้นหูกำลังเลือนลางไป
ผู้ชายสก๊อตข้างๆพูดกับผม ใบหน้าแอบรำคาญ เพราะสำเนียงสก๊อตนั้นไซร้.....อังกฤษเหนือเจอเข้าไปยังน๊อค - -''
เค้าเลยหันไปคุยกับป้าอีกคนข้างๆแทน 5555
เครื่อง BA ในประเทศไฮโซมากครับ เก้าอี้หนัง ที่นั่งกว้างมากกกกก อีคอโนมี่นะครับ ไม่ใช่ชั้นอื่นแต่อย่างใด บ่จี๊
 
มีบริการอาหารเช้า ผมกินลงมั่งไม่ลงมั่ง เพราะก่อนเครื่องลงที่ลอนดอนก็กินมามื้อนึงแล้ว
แต่ด้วยความตะกละ งก และกลัว เลยกินๆไป เพราะไม่รู้มื้อต่อไปจะได้กินรึเปล่า เพราะต้องไปเดินหาของกินในเมืองที่ไม่เคยไปมาก่อน
เครื่องลงตรงเวลา ไม่น่าเชื่อ ออกช้าไปยี่สิบนาที แต่ เค้าทำได้...
 
ถึงเอดินบระ อืม...
 
ถึงจนได้ สรุปเวลาเดินทาง 16 ชั่วโมง 45 นาที ...
 
ผมเดินทางมาครึ่งโลก ห่างจากคนรู้จักที่ใกล้ที่สุด หากเดินทางทางอากาศประมาณ 1ชั่วโมงลงไปทางใต้ที่ดาร์บี้
พึ่งไม่ได้แล้ว...เหลือแค่ตัวกูแล้วคราวนี้.....
27/10/2007

If tomorrow never comes ?

ถ้าวันพรุ่งนี้มันมาไม่ถึง ?
 
จะเป็นยังไงนะ
 
พอดีผมได้อ่านข้อความของน้องคนนึงในบอร์ด เขาบอกว่า "อย่าไปใส่ใจเดี๋ยวก็เช้าแล้ว"
 
ผมเลยสงสัยขึ้นมา วันพรุ่งนี้มันเคยมาถึงจริงๆหรอ ?
 
คำว่าวันพรุ่งนี้หมายถึง วันถัดไปจากวันนี้
แล้ว...มันจะมาถึงได้ยังไงกันนะ ?
 
ส่วนคำว่าวันนี้ คือวันที่เราอยู่
ซึ่งก็แปลว่า วันนี้ ไม่เคยผ่านพ้นเราไป
 
และเวลาที่ล่วงเลยไป ก็เป็นแค่อดีต
สิ่งที่ผมติดกับมัน 555 ผมเดาว่าคนส่วนใหญ่เช่นกัน
 
กลับเข้าประเด็น แล้วถ้ามัน ไม่มีวันพรุ่งนี้จริงๆหล่ะ ?
ท่าทางน่าจะน่าหงุดหงิดนะผมว่า แม่..นานเท่าไหร่ๆก็วันนี้อยู่ดี ไม่ถึงพรุ่งนี้ซักที
ผมว่า เวลาเนี่ย แปลกๆนะ
โดยมาก ถ้าเรารออะไร มันจะช้าเป็นบ้าเลย
แต่ถ้าเราได้ทำอะไรที่มีคววามสุข มันเร็วจนน่าใจหายเลย
แต่ มีบางครั้งนะ ที่จู่ๆ เวลาแห่งความทรมาณมันผ่านไปได้อย่างรวดเร็ว อืม...เรื่องน่าประหลาดใจ...
 
 
------------------------------------------------------------------------------------------------
 
เมื่อวานไปขุดเป็นต่อตอนเก่าๆมาดู
มาถึงตอนที่เป็นต่อจีบครูของหลานเค้า แล้วไม่ติด
แล้วเป็นต่อซึมๆไป ทุกคนเลยมารุมกันบอกว่าเป็นอะไร
เค้าก็ถามพี่ยมว่า เหงามั๊ย พี่ยมก็ตอบ ไม่หนิ คนเยอะสนุกจะตาย
 
แต่ทำไม ผมเหงาวะ ?  นี่คือคำถามต่อไปของเป็นต่อ
 
จริงๆนะ ผมว่า
อยู่กลางคนเยอะ มันน่าเหงากว่าอยู่คนเดียวอีก
มีบางครั้งที่ผมอยากมีใครที่ไม่ใช่ เพื่อน มาดูแลใส่ใจผมเหมือนกัน
แต่ มันยังไม่มี เลยเหงากันต่อไป
 
เชื่อมั๊ย ผมดูตอนนั้นแล้วต้องกลั้นน้ำตากลัวคนในบ้านตกใจว่าเป็นอะไร 555
 
เดียวดายท่ามกลางผู้คน ผมว่ามัน เศร้านะ...
 
24/10/2007

how long will I last ?

They said nothing last forever
Life is too short too...
 
60 years on this tiny planet
what can you do ?
 
Many said love last forever , friendship last forever...
Is it ?
 
Perhaps things end when I die...
 
Things came into me
Things passed through me
---------------------------------------------------------------------------
เค้าว่ากันว่า ไม่มีอะไรคงอยู่ได้ตลอดไป
ผมว่าจริง
 
ชีวิตคนมันจะอยู่ได้เท่าไหร่กัน
เอาแต่ตัวเอง ไม่เคยให้ใคร
 
มันเกินไปรึเปล่า เอาเปรียบไปรึเปล่า
 
มีกี่คนที่บอกว่า มิตรภาพและความรักจะยั่งยืนตลอดไป
คุณว่า มันจริงหรอ ?
ไม่ใช่ผมว่าคุณหรือใครก็ตามที่เชื่อแบบนี้นะ
มันคงอยู่ตลอดไปทุกอย่างแหละครับ
เพียงแต่ว่า มันอยู่ได้ เข้มข้น เนิ่นนานแค่ไหนแค่นั้นเอง
 
ผมอิจฉาคนที่มีแต่ความสุขอย่างแท้จริง ไม่ใช่ตีหน้ายิ้มไปวันๆพวกนั้นนะ
ผมเป็นคนคิดมาก อมทุกข์ ไม่ชอบบอกใคร และที่สำคัญ ติดอะไรผมติดจริงๆ
และผมทุ่มทุกอย่างลงไปให้ โดยผมหวังอะไรตอบแทนกลับมาเล็กๆน้อยๆแบบที่เรียกกันว่า
ความสุข เล็กๆน้อยๆ แค่นั้นก็ดีพอแล้วหละ...
 
ตอนนี้ที่ผมอยากรู้ที่สุด...
เมื่อไหร่ มันจะ หยุด
 
และผมจะ"คงอยู่"ได้อีกนานแค่ไหนกันนะ...
-------------------------------------------------------------------------------------
 
ความสุข แบบที่กิดบอกมันก็จริงนะ
สุขไปซะหมด มันก็เท่านั้น
สุขปนทุกข์นี่สิ ที่มีค่า
 
ผมเห็นคุณค่าของบางสิ่งที่ผมเรียกว่าความสุขเล็กๆน้อยๆของผมมาก
จนเบียดทุกอย่างออกไปได้เพื่อ มัน
 
หรือผมจะเกินไปรึเปล่านะ...
16/10/2007

ยังๆ 555

ผมกลับพรุ่งนี้ครับ(GMT) อิอิ
 
ก็
เมื่อกี๊ได้มานั่งๆคิด ความสุขคืออะไรวะ ?
 
มันคืออะไรหล่ะ
 
เค้าว่ากันว่าให้ทำสิ่งที่ทำแล้วมีความสุข
แล้วเราจะรู้ได้ยังไงว่าเรามีความสุข
 
คุณแน่ใจว่าความสุขนั้น เป็นความสุขจริงๆหรอ
ไม่ใช่แค่เป็นสิ่งที่ถูกปลูกฝังกันมาเพื่อให้คุณทำแล้วรู้สึกว่า มันมีความสุขหว่ะ ?
พอๆ ไม่เอารัฐศาสตร์ - -
 
ความสุขของผม ก็คง...
ได้คุยกับเค้า(เอาอีกแล้ว) 5555
ได้เห็นอะไรน่ารักๆ
ได้เจอหน้าคนที่อยาก
ได้ร้องไห้
ได้ทำอะไรที่ชอบ
ได้ให้อะไรใคร แล้วเค้าดีใจ(จริงๆ)
 
ว่าแต่ ความสุขเกิดจากอะไรนะ แล้วทำไมถึงมีความสุข
แล้วทำไม ผมถึงมีความสุขนะ...?
 
13/10/2007

365

พึ่งได้ดูหนังเรื่องนี้เอง เอาใส่ไว้ในzenเลยได้ดูซักทีตอนขึ้นรถไฟไปกลาสโกว
 
ตอนแรกผมคิดว่าน่าเบื่อนะ แต่ดูไปดูมา ไม่อยากให้มันจบอ่ะ 5555
 
ชอบจังๆ ยิ่งผ่านตรงนั้นมา แล้วมานั่งดู เลยได้เข้าใจความรู้สึกจริงๆว่ามันเป็นยังง 5555
 
 
 
ตอนนี้เหงาโว๊ยยยย
ปรกติจะมีคนนั่งคุยด้วย แต่ตอนนี้มันไปตจว. - -''
เหงาชิบ T-T
 
 
วันจันทร์ฉันคอยอยู่ อังคารก็คอยดู ดูๆว่าเธอเป็นไง
พุธเธอก็ไม่มา เช้าสายก็ไม่มี พฤหัสว่างเปล่า

ศุกร์หรือเสาร์หรือว่าอาทิตย์ ไม่มีวันไหนไม่คิดถึง
ไม่มีวันไหนที่เธอจะย้อนมา สู่วันเก่าๆของเรา

วันที่ฉันเจอเธอ วันที่ได้ใกล้กัน วันที่เราจูงมือ
วันที่ฉันรักเธอ วันที่ฉันพูดไป วันที่เธอรับฟัง

อีกนานไหมฉันก็ไม่รู้ อีกกี่เดือนหรือจะอีกปี
กี่หมื่นพันล้านความทรงจำที่มี ไม่เคยไม่คิดถึงเธอ

มกราก็ยาวนาน กุมภาก็เลือนลาง มีนาก็ยังเลื่อนลอย
เมษาก็ร้อนรน พฤษภาก็ทุกข์ทน มิถุนาว่างเปล่า

อีกนานไหมฉันก็ไม่รู้ อีกกี่เดือนหรือจะอีกปี
กี่หมื่นพันล้านความทรงจำที่มี ไม่เคยไม่คิดถึงเธอ

อีกนานไหมฉันก็ไม่รู้ อีกกี่เดือนหรือจะอีกปี
กี่หมื่นพันล้านความทรงจำที่มี ไม่เคยไม่คิดถึงเธอ
 
 
มาอยู่ที่นี่ ฟังเพลงนี้ เลยรู้สึก...
รักครอบครัวมากขึ้น คิดถึงเพื่อนมากขึ้น
 
โอ๊ยยยย กรู 555555

10/10/2007

-v'/kd

ของฝากเนี่ย เค้าเอาไว้ซื้อให้สำหรับคนที่อยากให้จริงๆ
ผมไม่ชอบบอกใครว่าไปไหน เพราะผมเกลียดคำว่า ของฝาก
มันเป็นภาระกับคนที่ถูกฝาก
ต้องซื้อมาให้
เงินตัวเองอีก เรื่องนี้ไม่เท่าไหร่นะ
แต่ผมไม่ชอบ ที่มีใครมากวนผมเวลามาพักผ่อน
พักผ่อน คือพักผ่อน ไม่ใช่ตระเวณหาของฝากให้คนนู้นทีคนนี้ที
น่าเบื่อตายชัก
เหนื่อยก็เหนื่อย เอาตัวเองรอดรึเปล่ายังไม่รู้ ต้องมารับภาระซื้อ ของฝาก ให้คนนู้นคนนี้อีก
พอไม่ซื้อไปให้ก็งอน เออ มึงอยากได้ก็มาเองดิ เงินกูนะ กูต้องใช้กินใช้อยู่ที่นี่ เงินพ่อแม่กูด้วยเอ้า เผื่อยังไม่รู้สึกอะไร
อยู่คนเดียว ดูเหมือนสบายนะ มีภาระน้อย ไม่ต้องใช้เงินมาก
แต่ผมบอกได้เลย คราวต่อไปอยากมีเพื่อนมาจริงๆ
มาคนเดียวหนักมากๆ ทุกอย่าง ตัวคนเดียว
เดินทางคนเดียว กินข้าวคนเดียว ไปไหนก็ไปคนเดียว ตัดสินใจก็ทำคนเดียว พลาดทีก็ไม่มีใครคอยมายั้งหรือช่วยคิด
ความช่วยเหลือที่ใกล้ที่สุดก็โอสผมที่ดาร์บี้ ห่างไปครึ่งประเทศ
ไม่ก็สถานทูตที่มันเชสเตอร์ เอาเข้าไป
พี่ที่รู้จักก็อยู่โคเปนฮาเก้น ผมบอกเค้าว่ามาคนเดียวเหมือนกัน เค้าไม่มีการทวงของใดๆ คงเข้าใจซึ่งกันและกันว่าเป็นยังไงถ้ามีคนรู้ว่าเราไปนอกเนี่ย
ผมพยายามบอกให้น้อยคนที่สุด ผมบอกแต่คนที่อยากบอกให้เค้ารู้ว่าเราหายหัวไปไหน
 
มันดูสบาย ดูไฮโซนะมายุโรปคนเดียวเนี่ย
ลองมาเองซักครั้งแล้วจะซึ้งครับ
ผมขอเลยนะครับ กระเป๋าผมใบเล็กมากมาคราวนี้ แค่ขามาก็เต็มแล้ว
ถ้าผมไม่ได้ซื้ออะไรกลับไปให้ใคร ขอให้เข้าใจด้วยนะครับ ผมไม่ได้มาทัวร์ที่ทุกอย่างมีคนทำให้
ผมมาคนเดียว จัดการตัวเองทุกอย่างก็เหนื่อยพอแล้ว อย่าพึ่งเพิ่มภาระให้ผมเลยนะ ขอร้องครับ
กินอาหารทีก็ต้องไปข้างนอก อาหารอังกฤษก็รู้ๆกันอยู่ว่าราคาเป็นยังไง
เมื่อวานก็เจอเข้าไป แฮกกิสกับไส้กรอกทอดชิ้นนึง 4.5ปอนด์ ราคายังขำๆอยู่
ถ้าพี่คนไหนที่ไปฝรั่งเศสด้วยกันตอนนั้นคงจำกันได้นะ มื้อละ19.99นั้นอ่ะครับ เหอะๆ อิ่มเลยราคานี้
 
ผมขอโทษไว้ก่อน ถ้าผมไม่ได้ซื้ออะไรกลับไปให้ใครเลย อาจจะมีของกินเล็กๆน้อยๆเท่านั้นเอง อย่างมากก็พวงกุญแจ ไม่อยากให้เกินนั้น
กระเป๋าผเต็มจริงๆ ทุกครั้งที่ผมเอาอะไรกลับไปได้ เพราะมันใบใหญ่ครับ คนลงไปนอนได้
แต่คราวนี้ ของผมเท่ากับที่พวกแอร์หรือสจ๊วตใช้กันอ่ะครับ เท่านั้นเลย
ดังนั้น อย่าหวังว่าผมจะบ้าหอบฟางกลับไปให้คุณ ขอโทษด้วยนะครับ
ประกอบกับกฏหมายใหม่ว่าด้วยการเดินทางทางอากาศแห่งสหราชอาณาจักร ห้ามถือกระเป๋าที่มีขนาดเกินที่กำหนดและห้ามเกิน 1 ใบขึ้นเครื่อง และห้ามโหลดเกิน 1 ใบด้วยเช่นกัน
เอาเกินก็ได้ถ้าโหลด แต่ใบละ 7000 ช่วยผมจ่ายหน่อยแล้วกัน ถ้าจ่ายทางเนต 5107 บาทเอง ขำๆเนาะ
 
ขอโทษนะครับที่บ่นมานาน
แต่ผมขอบ่นไว้ก่อน พูดแล้วมันยาวเรื่องนี้
กระเป๋าผมก็หนักมากพอแล้วครับผม
ขอโทษด้วยจริงๆถ้าซื้ออะไรกลับไปให้ไม่ได้เลย หรือของกระจุกกระจิกแค่นั้นนะครับ
 
ขอบคุณที่อ่านและเข้าใจครับ

welcome on board on short flight BA1438 to Edinburgh

เอาตัวอย่างมาลงเฉยๆครับ
เมื่อวานอากาศแย่มาก
วันนี้ฟ้าใสยิ่งกว่าอะไรดี ไม่มีเมฆเลย - -!!
8/10/2007

Just Tonight !

คืนนี้แล้ว ว๊ากกกกกกกกกก
5/10/2007

Scottish english

เมื่อกี๊ได้โทรไปคุยกับที่พัก
 
ผลออกมาหรอ...
เริ่มกังวลกับอนาคตตัวเอง
 
ตายห่า สำเนียงแมร่ง
ใครเก๋าอังกฤษ ผมขอท้าเลย
พูดซะตรูนึกว่าพูดฝรั่งเศสด้วย
โว๊ยยยยยย
กว่าจะสื่อสารกันรู้เรื่อง
ตรูก็แรดอังกฤษตอนใต้ ปะทะอังกฤษสก๊อต
ไม่รอดทั้งคู่ 5555
 
สำเนียงอังกฤษใต้ง่ายฟังง่ายสุดละ
รองมาอังกฤษเหนือ น่ารัก เหน่อนิดๆ
เจอของหนัก สก๊อต - -''
เห้นร่ำลือเรื่องเวลช์กับไอริช น่าลองเหมือนกัน 5555
 
 
ปล. ตรูไม่ร้องไห้เว้ย อดทนได้ครบสี่วันด้วย กร๊ากกกก
วันแรกแอบร้อง เพราะคิดถึงเพื่อนส่วนหนึ่งประกอบกับเรื่องนี้ อิอิอิ
 
 
ตัดผมใหม่ ค่อยมีกำลังใจหน่อย 5555 มีคนชมเยอะ(เค้าชมผม ไม่ใช้หน้าตา อย่าห่วง~)
1/10/2007

บททดสอบ

เค้าไม่อยู่
ดูซิ ผมจะเป็นยังไงต่อไป...
 
เมื่อกี๊อ่านเม้นของป้าท่านหนึ่ง แล้วน้ำตาไหล 555
แล้วก็ตามด้วยพี่ที่เคารพคนนึง อาการเดียวกัน อิอิ
 
ขอบคุณๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆคร๊าบ~
 
ผมกับเค้าคงได้แค่เกิดมาเจอกัน เป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ
แค่นี้ ก็พอเนาะ...
งานจะเสร็จมั๊ยตรู ต้องทำให้ได้
สู้ๆนะพง
 
สี่วันเอง ขำๆ...
จะหมดวันแรกแล้ว เร็วเนาะ ^^
ฮะๆ
 
สู้ๆพง สู้ๆ...
 
ผมแอบเคืองนิดนึง มีคนนึงจะไปตจว. แต่ไม่บอกผมว่าไปไหน บอกว่าจำไม่ได้
ผมแอบเคืองจริงๆ อยากบอกว่าผมเสือกก็ได้นะ บอกกันตรงๆดีกว่า
อย่าให้ผมคิดมากแบบนี้ได้มั๊ย ผมขอนะ
สู้ๆนะพง~