Perfil de Pongpeera. . . Missing Day . . .FotosBlogListasMais  |  Ferramentas Ajuda |
|
29/11/2007 คืนสุดท้ายวันนี้น้องที่รู้จักคนนึงไปปัจฉิม(ที่จริงไปตั้งแต่เมื่อวานแล้ว)
และคืนนี้ ถ้าผมเดาไม่ผิดคือเป็นคืนสุดท้ายของปัจฉิม
ประกอบกับเพลง คืนสุดท้าย ของ rythmatique ที่นั่งฟังมาหลายๆรอบ
ทำให้ผมนึกถึงวันที่ 8 มีนาคม 2550
จำได้รึเปล่า...
คืนสุดท้ายไง
คืนสุดท้ายที่เราอยู่ด้วยกันพร้อมหน้า
คืนที่ผมกอดพวกคุณร้องไห้
จำได้มั๊ยเอ่ย...
คิดไปคิดมา
ผมว่า
มันไม่มีอีกแล้วมั๊งที่จะได้เจอกันพร้อมหน้าอีก ไม่มีอีกแล้วหล่ะ จริงมั๊ย ?
ตลอดสามปีเต็มที่ผมเจอพวกคุณพร้อมหน้าในห้องทับหก
สามปีเต็มที่เจอกันมาตลอดทุกวัน
สิบสองปีเต็มในรั้วสีขาวนั่น
มาถึงวันนี้ วันที่ไม่มีเรื่องแบบนั้นอีกแล้ว ไม่มีอีกแล้ว
เสียดายเนาะ
ยังไงๆ ก็เพื่อนกันตลอดไปเนอะ
CUD'42 จำไปจนตายหล่ะ...
วันนี้ไปลงชื่อไว้ในบอร์ดภาค
ลงท้ายว่า pong cud'42
ไม่ได้เขียนมานานนะเนี่ย...
ใช้แต่ pong IR#1 มาตลอดเลย
รู้สึกดีจังทีได้เกิดมารู้จักกันอ่ะ
คนบนโลกหกพันกว่าล้านคน แต่เราได้มาเจอกัน 555
เจ๋งเนาะ... 22/11/2007 night in lightsวันนี้ผมกับน้องคนนึงไปเดินตะลอนไปเรื่อยๆ...
ช่วงนี้ผมล้าเหมือนกันนะ มันเหนื่อยจริงๆ
เดินๆไปเจอเพื่อนที่คณะอีก
ผมไม่อยากเจอคนที่คณะเลยอ่ะ ให้ตายสิ
อีคณะนี้เนี่ย กูเดินกับผู้หญิงไม่สนหรอก ถ้ากูเดินกับผู้ชายเมื่อไหร่ เป็นเรื่อง
ขี้เกียจแก้ข่าวโว๊ยยย T-T
มีผู้หญิงคนนึงเค้ามากรี๊ดๆผมนะ ผมว่าเค้าแกล้งๆแหละ 555 กรูเนี่ยนะจะมีคนมาชอบ 555
แต่ตอนนี้ ผมคิดว่า เค้าก็...น่ารักดี...นะ...
นอกเรื่อง - -
วันนี้หลังจากแยกกับน้องคนนั้นก็เกือบหกโมงกว่าๆแล้ว
ผมไปซื้อหนังสือภาษาญี่ปุ่นมาจากร้านบนรถไฟฟ้าที่พร้อมพงษ์อ่ะครับ
ปกน่ารักดีนะ
ที่สำคัญ เล่มละ 20 บาท
เลยซื้อมาพยายามฝึกอ่าน 555 สอยมาสองเล่ม อิอิ
คนขายก็พูดญี่ปุ่นกับผม ผมเลยโค้งๆตอนรับเงินทอน 555
ไม่รู้สิ มันก็เริ่มมืดพอได้แล้วนะตอนนั้น
ผมเลยคิดๆว่า อยากพักเหมือนกันนะ
ผมอยากลองอยู่คอนโด สูงนิดๆ ไม่มีเสียงรบกวนมากก็โอแล้ว แต่ขอเดินขึ้นได้นะ 555
3-5 ชั้น กำลังดีนะ
อยู่คนเดียว มีคอมใช้ ห้องทันสมัยหน่อยๆ เน้นความเป็นเหลี่ยม มีระเบียงให้ออกไปนั่งดูอะไรได้
ทีวี ไม่จำเป็นเท่าไหร่หรอก วิทยุ ไม่ก็ได้ mp3 มีแล้ว
อยู่ใกล้รถไฟฟ้า
อืม...วิถีชีวิตคนเมืองแฮะ...
พออยู่ได้ซักพัก ผมอาจอยากกลับมาหา สวนหลังบ้าน ก็ได้ ...
โอ๊ยยยย อยากพักโว๊ยยยย
อาทิตย์หน้า เหนื่อยเต็มที่แน่ๆ
ได้ชาร์ทพลังไม่ใช่ด้วยการนอน แต่เป็นการคุยกับเค้า
แค่นั้นผมก็พอจะไปต่อได้ในอีกวันนึงแล้ว
ผมนอนวันละ 5 ชั่วโมงครึ่งมาตลอดเลยนะ
นั่งหน้าคอมนานๆติดๆกันหลายๆเดือน มันล้านะเนี่ย...
ผมอยากไปพักจัง พาใครก็ได้ที่ผมคุยด้วยแล้วสบายใจไปด้วยก็ดี
ไปให้ไกลจากกรุงเทพ ไปให้ไกลจากตึก ไปให้ไกลจากรถยนต์ ไปให้ไกลจากสยาม
ไปบนดอยก็ดีนะผมว่า
อยากพักจัง...
ชีวิตในเมืองมันล้า
ทำไมคนต่างจังหวัดอยากเข้ามากันจังนะ...
คนในอยากออก คนนอกอยากเข้า
ถ้าต่อไปไม่ห็นผมอยู่เมืองไทย อย่าแปลกใจนะ 5555
มีอีกที่เดียวที่ผมอยากไปอยู่ edinburgh จริงๆ...
ผมไม่ได้แรดนะ แต่มัน บอกไม่ถูกอ่ะครับ
ความเร่งรีบมีน้อย จริงๆ คนน้อย อากาศดี ทั้งที่เป็นเมืองหลวงแท้ๆ แต่ความเจริญไม่ได้ห่างไกลเลยนะ
มีทุกอย่างครบจริงๆ...
เหลือแค่ว่า
มันห่างจากบ้านเกิดผมไปครึ่งโลก เท่านั้นเอง... 16/11/2007 ส่วนเกินคุณเคยมั๊ย เวลาที่คุณไปไหนกับคนที่คุณรู้จักและเค้าพาเพื่อนมาด้วยอีกคนนึง
คุณเหมือนเป็นส่วนเกินอ่ะครับ...
ผมโดนมาเมื่อวาน
ผมไปรอตั้งแต่สี่โมง เค้ามาสายครึ่งชั่วโมง ผมไม่ว่า เค้าพาเพื่อนมา
แล้วสักพัก เค้าก็ต้องรีบไปธุระกับเพื่อนต่อ
แล้วผมจะมาทำไมอ่ะ
จะแกล้งกันรึยังไง
ผมเลิกเรียนเก้าโมง ผมนั่งรอเวลา ให้ถึงสามโมงครึ่ง แล้วค่อยออก
กี่ชั่วโมงที่ผมเสียไป
เวลามันไม่เท่าไหร่
แต่ความรู้สึกผมหล่ะ
ทั้งสองอย่าง เสียไปแล้วเรียกคืนมาไม่ได้อีกเลยนะ
สนิทกันแค่ไหนผมไม่สนนะ
คิดถึงคนอื่นหน่อยสิว่าเค้ารู้สึกยังไงหน่ะ
ไม่เคยหรอกที่จะคิดหน่ะ ไม่เคยเลย ไม่เคยรับรู้
คิดถึงแต่ตัวเองรึยังไงกัน กูไม่มีความหมายพอที่จะอยู่ด้วยว่างั้นใช่มั๊ย
ไปกับเพื่อน เพื่อนมีธุระ โอเค ก็ไม่ว่าอะไรหรอก
แต่มีความลับกับผม มีเรื่องอะไรไม่ยอมบอกจนมันเผยออกมาเองเนี่ย
น่าโมโหมั๊ยหล่ะ
ลองมาเป็นผมมั๊ย แล้วโดนแบบนี้ เอามั๊ย ?
ขอโทษซักคำไม่มีนะ
ถ้าอ่านแล้วมาขอโทษตอนนี้ มันไม่ทันแล้วหล่ะ
แล้วตอนเดินแยกไปกับเพื่อนเห้นขำกันนะ
ถ้าเห็นกูเป็นตัวตลก ก็จะได้รู้ไว้เลยแล้วกันว่าสันดานเป็นแบบนี้อ่ะ
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกนะที่มาสายหรือเบี้ยวอ่ะ
คราวที่แล้วทำอะไรไว้ จำได้ไม่ใช่หรอ
ให้ผมรอนานแค่ไหน จำไมได้รึไง แล้วก็ไม่มาอ่ะ
ไม่ได้มีแค่สองเรื่องนี้นะ ไม่งั้นกูคงไม่โมโหขนาดนี้หรอก
จะไปไหน นัดกันเรียบร้อยแล้ว ไปไม่ได้ขึ้นมา ไม่มีบอกล่วงหน้ากันหรอก
บางที อาจไม่ใช่ มารยาท ที่คุณสนใจก็ได้มั๊ง
แล้วไอเรื่องเมื่อวานนะ กูขิจริงๆเหอะ เป็นเหี้ยอะไรวะ ฮะ?
ขอจริงๆนะ ขอถอนคำพูดที่เคยบอกว่ามึงโตแล้ว ขอถอนคำพูดจริงๆ
มันเกินไปแล้วนะ ไม่เคยคิดถึงกูเลยใช่มั๊ยว่ากูรู้สึกยังไงอ่ะ
กูรักมึงเหมือนน้องแท้ๆคนนึงเลยบอกไว้ก่อน
แล้วนี่ใช่ป่ะที่มึงทำอ่ะ นี่ใช่ป่ะ
ช่างมันเถอะ... 6/11/2007 คั่นบางที ไม่รู้ ทรมาณ
ในบางที ไม่รู้ ดีกว่า
ไม่รู้ ทำไม
ไม่รู้ เพราะอะไร
ไม่รู้ ทำไม
ไม่รู้ เพราะอะไร
บางเรื่อง ผมไม่รู้ ผมทรมาณนะ มันกังวล มันอยากรู้ มันกระวนกระวาย
บางเรื่อง ผมอยากจะลบมันไปจากสมอง บางเรื่องไม่อยากรู้ รู้แล้วมันไม่สบายใจ รู้แล้วมันกระวนกระวาย
บางเรื่อง ไม่รู้ซะก็ดีหรอก
บางเรื่อง พอไม่รู้ มันทรมาณ มันคิดไปเอง มันจินตนาการต่อไปเอง
ผมเป็นคนคิดมาก มากๆๆๆๆ แล้วพอผมไม่รู้อะไร ผมก็คิดไปไกล แล้วมันก็กังวล มันทุกข์
บางเรื่อง พอรู้แล้ว ก็คิดว่าทำไมคราวนี้มันไม่เป็นเหมือนคราวที่แล้ววะ ทำไมอย่างนู้น ทำไมอย่างนี้
ผมยังแปลกใจเลย ผมรอดมาได้ไงจนถึงวันนี้เนี่ย
เฮ้อ...
บางเรื่องที่พอรู้ ผมต้องพยายามหลอกตัวเองให้คิดไปในด้านดีๆ
บางเรื่องที่ไม่รู้ ก็ต้องหลอกตัวเองเหมือนกัน พยายามไม่ให้น้ำตาไหล
ผมทำได้แค่นั้นเอง...
Imagination is my friend...
but sometimes my friend couldn't help me at all...
knowing is nothing...
not knowing worth even less... 1/11/2007 Edinbvrgh livingใช้ชีวิตคนเดียว เหมือนสนุกครับ
ใช่ มันสนุกครับ
แต่พอถึงเวลากินเมื่อไหร่ เมื่อนั้นแหละ หมดสนุกครับ
ผมไม่กล้าเข้าร้านอาหารจริงๆ นอกจากเป็นคนเอเชียแล้ว ยังมาคนเดียวอีก
ผมเข้าไปนั่งกินในร้านแค่สองครั้ง ก็คือบาแกต์วันแรก กับร้านอาหารไทยแถวๆที่พัก แค่นั้นเอง
ที่เหลือ ซื้อขึ้นไปกินบนห้อง ปันกับปาล์มคงรู้ดี 555
ผมได้ลองกินอะไรแปลกๆที่นี่แหละ 555
ทำให้ผมรู้ว่า แฮกกิส อร่อยค่ตตตต (เครื่องในแกะสับละเอียดผสมเครื่องเทศยัดกระเพาะแกะครับ อิอิอิ) แล้วก็ ผมไม่มีปัญญากินพายสก๊อตให้หมดได้ - -''
ชีวิตไร้จุดหมายมากครับ เดินขึ้นเขาอะไรเข้าเมืองขึ้นเนินตามเรื่อง ไปเรื่อยๆ อยากไปก็ไป ไม่อยากไปก็อยู่ห้องนั่งดูเมฆข้างนอก นั่งดูคนเดินไปมาข้างล่าง
ได้อะไรแปลกๆดีครับ
พอได้อยู่คนเดียว สมองก็ได้พัก(ซักที)หลังจากที่ล้ามานาน
เห็นผมออนบ่อยๆหน่ะ ผมอยู่ห้องนะ อิอิ ออกไปหาไรกอนบ้างแค่นั้นแหละครับ
ผมเป็นพวกเที่ยวเช้ากลับบ่ายครับ อิอิอิ
ตื่นเช้าตรู่ รีบกินของเหลือจากเมื่อคืน(ถ้ามี)แล้วก็เดินออกไปเที่ยวทันที เพราะเมืองจะเงียบและอากาศเย็นดี
วันนึงผมเดินขึ้นปราสาท(ผมอยากมาที่นี่อีกครั้งเพราะปราสทนี่แหละ)ไปถึงเช้าเกิน ผมว่าผมออกสายแล้วนะ เดินชิลล์(รึเปล่า?)
ปวดขาไปหมด แต่วันหลังๆก็ชินครับ เดินเท่าไหร่ก็ไม่รู้สึกอะไรแล้ว
ถ่อไปสองโลครึ่งภายในครึ่งชั่วโมง 555 เพื่อขึ้นปราสาทกลางเมือง
ผมออกสายไปนิดนะนั่น ไปถึงเดิ่นแกร่วถ่ายรูปข้างบนครึ่งชั่งโมง ปราสาทไม่ยอมเปิด เลยท้อใจ เดินกลับดีกว่า
หาข้าวเช้ากินที่แม็ค อิอิอิ แล้วยังไม่เจียมสังขารพอ เห็นเขาข้างๆโรงแรม มันเป็นจุดชมวิวของเมืองนี้อ่ะครับ สวยนะจะบอกให้ อยู่ไม่ไกลจากโรมแรมผมด้วย ประมาณโลเดียวก็ถึงยอดเขาละ
อยากลองของไงครับ
เดินขึ้น ชันชิหัย - -
แทบบ้าครับ เหนื่อยค่ต ปวดน่องจนจะก้าวขึ้นไม่ไหวแล้ว แต่ก็ต้องเอาจนได้ ไม่งั้นล้มลงไปข้างล่าง ตายอนาถแน่
ไปถึงข้างบน มันหายเหนื่อยครับ สวยมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เฮ้อ เดินถ่ายรูปกันข้างบนนานครับ เกือบชั่วโมง แล้วก็รีบแจ้นกลับมาที่ห้องเพราะวางnbทิ้งไว้ เดี๋ยวจะมีคนเข้ามาเก็บขยะทุกวันหน่ะครับ เลยต้องระวังของหน่อย
อ้อ เขานี้ผมเดินขึ้นสองครั้งนะ ไปครั้งนี้ แล้วก็วันก่อนกลับครับ ขึ้นไปอำลาเมือง เดินทางมาครึ่งโลก เพื่อมาดู ดูเสร็จ แล้วก็จากไป...
ผมอัพยาวเลยนะ ไม่อยากแบ่งตอนๆครับ แฮะๆ
The next train to Glasgow in 10 minutes!
ผมอยู่ในอารมณ์ไหนไม่รู้ แต่คิดไว้ตั้งแต่ไทยแล้วว่าอยากลองไปแวะกลาสโกวด้วย
คล้ายๆตอนไปเคมบริดจ์คราวที่แล้ว วางแผนก่อนคืนนึง
แต่คราวนี้สัพเพร่ามากครับ ดูตารางรถผิด ไปดูวันเสาร์ เพราะตารางรถไฟที่นี่จะแบ่งเป็น จันทร์-ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์/วันหยุดธนาคาร ครับ
ไปถึง เวร ตายห่- อีกสิบนาทีรถออก รีบแจ้นไปซื้อตั๋ว ใส่บัตรผิดใบอีก ต้องทำรายการอีกรอบ ได้เสร็จ ทำไมมีแค่สองใบวะ(ใน outbound กับใบ confirmation) แถมราคา 10.48 อีก
เฮ้ย return มัน 16 นะเว้ยยย
สรุป กดผิด - - ซื้อมาแต่ตั๋วขาไป
ช่างมัน รีบบึ่งไปขึ้นรถ นั่งได้ไม่ถึงนาที รถออกทันที 5555
ยังดีว่าเคยขึ้นรถไฟคนเดียวแล้ว เลยรู้ว่าเปิดประตูยังไง ไม่งั้นผมคงยืมคลำประตูอีกนานแหละ - -''
นอกเรื่องนิด ประตูในรถนี่มีสองแบบครับ กดปุ่มกับเซ็นเซอร์ กดปุ่ม โอเค ใช้ง่าย
แต่เซ็นเซอร์เนี่ย คุณจะเห็นฝรั่งโบกไม้โบกมือหน้าประตูบ่อยๆ 5555 ผมก็ทำ อิอิอิ
ที่ผมชอบอีกอย่างของรถไฟอังกฤษเนี่ยก็เรื่องห้องน้ำครับ ผมว่าดีกว่าทั้ง IC แล้วก็ ICE ของเยอรมันนะ
ไปถึงกลาสโกว ทำใจกับสภาวะอากาศแล้ว พยากรณ์กาศบอกฝนตก มันก็ตกปรอยๆครับ เดินได้
กลาวโกวเนี่ย ผมเดินไม่ไกลจากสถานีรถไฟหรอกครับ เดินวนแถวๆนั้นแหละ ไม่เกินรัศมี1กิโล อิอิอิ
ผมไม่ชอบนะกลาสโกวอ่ะ ไม่รู้สิ มันดูเหมือนอังกฤษมากไปอ่ะครับ เหมือนลอนดอน เหมือนมันเชสเตอร์พวกนั้นมากกว่า
มันดูสมัยใหม่มากเกินอ่ะครับ ไม่เหมือนเอดินบระเลย มเลยไม่ประทับใจเท่าไหร่นัก
ขากลับผมมาขึ้นรถไฟที่สถานีเมนสตรีท(คนละสถานีกับขามา) แล้วก็ตกรถไปแบบต่อหน้าต่อตา ออกไปเลย ซะงั้นนน
เลยเดินไปอีกสถานีนึงเพราะสถานีนี้มีออกทุกๆหนึ่งชั่วโมงอ่ะครับ ไม่ไหวหรอก
แล้วก็เป็นไง ไม่เคยมี หลงทางครับ เซ็งชิบ
วนไปวนมากลับมาที่เดิมเลย แล้วก็เดินออกไปใหม่ ดูแผนที่ในเมืองแล้วเดินไปสถานีควีนสตรีทแทน
รอรถนิดหน่อย แล้วก็ได้กลับเมืองจนได้...
ในความคิดผม กลาสโกว ไม่ผ่าน - - เพราะ ผมไม่ชอบ กรรม...
ฉุกละหุก
หลังจากนั้นไม่กี่วัน ผมก็เกิดอยากไปดูคองคอร์ดซะงั้น เอาไงหล่ะทีนี้
นั่งเปิดในเวปนิดหน่อย แล้วก็ ไปเว้ย...
ไปหยิบโบรชัวร์ด้านล่างที่พักแล้วก็ไปสถานีรถไฟทันที
แย่มากๆครับแบบนี้ ไม่ควรทำตามเด็ดขาด ดูตารางรถก็ผิดวัน เกือบออกไปแล้ว ตกรถพอดี พอจะออกก็สายอีก เดินแบบปวดขามากๆๆๆๆ
ซื้อตั๋ว ไปขึ้นรถบัสแทน สนุกครับ 555 เอามาแทนรถไฟครับ กำลังปรับปรุงราง -0-
ไปถึง เกือบไม่ได้ไปต่อแล้ว รถบัสมีเที่ยวเดียว เกือบตก
วีรกรรมตรงนี้ ไม่ขอพิมพ์นะครับ 5555 มันยาวมากกกกก
ได้ไปดูคองคอร์ดสมใจ อิอิอิอิ สวยมากๆครับ ขากลับก็มีรถเที่ยวเดียวเท่านั้น ไม่งั้น นอนนี่ไปเลย
เลยต้องมานั่งรอครับ ตกรถไม่ได้เด็ดขาด
ไปลงอีกเมืองแทนด้วยนะ - -''
แล้วก็นั่งรถเมลล์มาเอดินบระครับ
เฮ้อ...เหนื่อย...
คนไทย...
วันแรกผมเดินผ่านร้านอาหารไทย ยืนดูราคาหน้าร้าน แล้วคิด แพงชิหัย...
แต่คิดว่าอยากลองกินดูซักครั้ง
จนกระทั่งวันนึงผมสบโอกาส ได้เข้าไปนั่งกินจนได้ ผมไม่นึกว่าจะเป็นคนไทยมาเปิดร้านนะเนี่ย เพราะปรกติแล้วจะเป็นคนประเทศอื่นมากกว่ามาเปิดอ่ะครับ
ได้ยินเปิดบอยตรัย เครชเชนโด้ ว่ากันไป 555 เลยมั่นใจ ไทยแน่ๆ อิอิอิ
ผมสั่งไก่ผัดกระเทียมกับข้าวสวย 13.99 ปอนด์ -0- ( Fish&Chips 4.5 ปอนด์ - - )
คุยๆกับพี่คนไทย เค้าชวนผมไปเที่ยวด้วย แต่ผมเลื่อนวันกลับไม่ได้สิครับ อิอิ เค้าจะไปเที่ยวทางเหนือกัน ผมอด อิอิอิ
ร้าน Hi Thai ครับ ใครไป แวะได้ครับ คนไทยใจดีครับผม อิอิอิ
ผมไม่รู้จะเล่าอะไรแล้วจริงๆนะ นั่นแหละ
ชีวิตส่วนหนึ่งของผมในเอดินบระ อยู่คนเดียว กินคนเดียว เดินทางคนเดียว แก้ปัญหาคนเดียว ตัดสินใจคนเดียว
กลับมา ผมกล้าขึ้นนะ จริงๆนะ
เดี๋ยวมีถาคสรุปอีกทีครับ อิอิอิ |
|
|
