Perfil de Pongpeera. . . Missing Day . . .FotosBlogListasMais Ferramentas Ajuda

Blog


30/6/2007

...เจ้าเป็นสิงห์ เจ้าจงหยิ่งในสิงห์ศักดิ์...

ผมเป็นสิงห์แล้ววววววว
 
เดี๋ยวต้องคอยดูต่อไป ผมจะเป็น สิงห์ หรือ สุนัข...
28/6/2007

ได้ฤกษ์...

อัพอะไรที่ไม่ใช่เรื่องบ้าบอๆบ้างดีกว่า

 

มาถึงวันนี้ ยังยิ้มทุกครั้งที่คิดว่าตัวเองได้เข้ามายืนที่จุดนี้จริงๆ

ได้เข้ามาเป็นนิสิตรัฐศาสตร์ จุฬา

แต่ยังไม่ได้เป็นสิงห์ดำ ต้องรอพี่ซีเนียร์มอบรุ่นให้วันศุกร์นี้

 

มาถึงวันนี้ ผมล้าจริงๆนะ ทำงานตลอด ไม่ได้ทำงานก็มานั่งดูเพื่อนทำงานทุกครั้ง

ตลอดเวลาตั้งแต่เปิดเทอมมา ไม่มีวันไหนที่ผมอยู่บ้านเต็มวันแม้แต่วันเดียว จริงๆ สาบาน

มีไม่ได้เข้ามาคณะวันเดียว วันที่โดดไปคอมมาร์ทกับคุณน้องบางคน 55555

 

สู้ๆโว้ย ตรูจะติดโปรต่ำเลยมั้ยเนี่ยปี1 555555

 

เรียนบางวิชาก็แบบ นะ ร่อๆแร่ๆ เล่นแต่เกมๆๆ

จะพยายามทำตัวให้ดีขึ้น ตอนนี้หน้าผมโทรมมากๆ

อยากไปพักจัง อยากไปที่เงียบๆ ไม่เปิดมือถือ รึอาจจะโทรคุยกับใครไม่กี่คนพอ

คนที่คุยด้วยแล้วไม่ปวดหัว คนที่คุยด้วยแล้วเฮฮา คนที่ถึงจะเงียบทั้งคู่สนทนา ก็ยังคุยได้ (มี 2 คนนะในชีวิตผมตอนนี้ 5555)

 

เอาเถอะ รอดูผลก่อนแล้วกัน ตอนนี้รู้สึกสบายแบบเกินไปจริงๆ...

 

ว่างครึ่งวันเงี้ย เวรกรรม ไม่ชินเลย

 

เดี๋ยวเดือนหน้าเยอรมันจะเริ่มเรียนแล้ว คงจะยุ่งขึ้นอีกระดับนึง

แค่อังกฤษก็เริ่มๆแล้ว เหอะๆ

ถ้าไม่ติดว่าเรียนความสัมพันธ์ระหว่างประเทศนะ ตรูไม่ใส่ใจอังกฤษแล้ว 555

11/6/2007

...

ฉันรักชีวิตที่มันท้าทาย แบบผู้ชายที่มีความฝัน
ใช้ชีวิตตามที่ต้องการ อย่างไม่เคยต้องแคร์ใคร

เธอเธอไม่รู้มาจากที่ไหน ทำให้ฉันวุ่นวายหัวใจ
ทำให้ฉันคิดหนัก ว่าฉันควรทำยังไง

ฉันเริ่มจะแพ้ เริ่มจะใจอ่อน เปลี่ยนตัวเองเพื่อเธอคนนี้
ชอบแบบไหน ก็ทำให้ทุกที อยากให้เธอนั้นพอใจ

ยอมยอมให้เธอคนเดียวเท่านั้น เป็นเพราะเธอคือคนสำคัญ
ยอมให้ได้ทุกอย่าง เพราะรักเธอมากจริงๆ

อย่างน้อยครั้งนี้ฉันได้เรียนรู้ ชีวิตที่มีเธออยู่
ถึงมีอะไรต้องเปลี่ยน มันก็คุ้มที่ได้เธอมา

ยอมยอมให้เธอคนเดียวเท่านั้น เป็นเพราะเธอคือคนสำคัญ
ยอมให้ได้ทุกอย่าง เพราะรักเธอมากจริงๆ

ยอมให้เธอคนเดียวคนนี้ ยอมให้เธอคนที่แสนดี
ฮืม... ก็รักเธอมากจริงๆ

6/6/2007

unie partie de moi

ผมไม่รู้ว่ามันอ่านว่าอะไร
ผมรู้แค่ว่า ผมใช้โปรแกรมแปลคำว่า a part of me แล้วมันก็ออกมาแบบนี้แหละ...
 
ตอนนี้เค้าเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตผมไปแล้ว โดยที่เค้าไม่รู้ตัวเลย
ผมกลับมาบ้าน ต้องมานั่งคุยกับเค้าทุกวัน แล้วผมก็จะนอนหลับ
ไม่งั้นหรอ...นอนไม่หลับมั้ง ฮะๆๆ
เป็นกิจจวัตรประจำวันของผมไปแล้วตอนนี้
ห่างกันตั้งไกล แต่เค้าก็ยังเป็นส่วนหนึ่งของตัวผมได้โดยที่เค้าไม่รู้ตัวเลย....